متزین
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ زَ یِّ) (اِفا.) زینت یابنده، آراسته.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ زَ یِّ) (اِفا.) زینت یابنده، آراسته.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متزین . [ م ُ ت َ زَی ْ ی ِ ] (ع ص ) آراسته . (آنندراج ). آراسته شده و زینت داده شده . (ناظم الاطباء). آراسته شونده و زینت یابنده . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) : به خطبه و سکه ٔ مبارک او متزین شود. (المعجم چ ١ چ مدرس رضوی ص ١٦).