متسیی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متسیی . [ م ُ ت َ س َی ْ یی ] (ع ص ) (از «س ی ء») شتر ماده که فروگذارد شیر را از پستان بدون دوشیدن . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به تسیی شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متسیی . [ م ُ ت َ س َی ْ یی ] (ع ص ) (از «س ی ء») شتر ماده که فروگذارد شیر را از پستان بدون دوشیدن . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به تسیی شود.