متشاور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متشاور. [ م ُ ت َ وِ ] (ع ص ) کنکاش کننده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). مشغول به کنکاش و مشاورت . (ناظم الاطباء). و رجوع به تشاور شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متشاور. [ م ُ ت َ وِ ] (ع ص ) کنکاش کننده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). مشغول به کنکاش و مشاورت . (ناظم الاطباء). و رجوع به تشاور شود.