متشحط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متشحط. [ م ُ ت َ ش َح ْ ح ِ ] (ع ص ) کشته ای که در خون خود بطپد. (آنندراج ). کشته ای که در خون خود می طپد و می غلطد. (ناظم الاطباء) (ازمنتهی الارب ) (اقرب الموارد). و رجوع به تشحط شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متشحط. [ م ُ ت َ ش َح ْ ح ِ ] (ع ص ) کشته ای که در خون خود بطپد. (آنندراج ). کشته ای که در خون خود می طپد و می غلطد. (ناظم الاطباء) (ازمنتهی الارب ) (اقرب الموارد). و رجوع به تشحط شود.