متصرف
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ صَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- دست در کاری دارنده. ۲- کسی که مالی یا ملکی را در تصرف و اختیار خود دارد.۳ - حاکم، والی. ۴- محصل مالیاتی محل. ۵- اسم متصرف آن است که تثنیه و جمع بسته شود و مصغر گردد و بدو نسبت دهند؛ مق. غیر متصرف.