متصرم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متصرم . [ م ُ ت َ ص َرْ رِ ] (ع ص ) بریده گردنده و بریده . (آنندراج ). بریده شده . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به تصرم شود. ◄ دستکار قابل و ماهر و کارآزموده . (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ). و رجوع به تصرم شود.