متعسن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متعسن . [ م ُ ت َ ع َس ْ س ِ ] (ع ص ) آن که به پدر خود مانا باشد. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). مانا به پدر خود. (ناظم الاطباء). و رجوع به تعسن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متعسن . [ م ُ ت َ ع َس ْ س ِ ] (ع ص ) آن که به پدر خود مانا باشد. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). مانا به پدر خود. (ناظم الاطباء). و رجوع به تعسن شود.