متغاثی

متغاثی . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) فریادخواه .کلمه ای متداول ولی ناصواب است، چرا که این را از ثلاثی مزید ناقص می دانند و حال آن که مصدری که به جهت این معنی است اجوف است . صحیح به جای آن مستغاثی است به معنی دادخواه، بدو وجه : یکی آن که مستغاث صیغه ٔ اسم مفعول است بمعنی کسی که از او دادرسی خواهند، چنانکه مستعان و یای تحتانی در آخر برای نسبت است یعنی منسوب به مستغاث و آن دادخواه باشد دیگر آن که مستغاث صیغه ٔ مصدر میمی نیز میتواند باشد چرا که مصدر میمی بروزن صیغه ٔ اسم مفعول و ظرف می آید و یاء تحتانی برای نسبت یعنی منسوب به استغاثه . (غیاث ) (آنندراج ).