متغالی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متغالی . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) (از «غ ل و») گوشت ناقه که نزار گردد و رود. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). گوشت لاغر و نزارشده . (ناظم الاطباء). ◄ گیاه بلند و گوالیده و درهم و انبوه شده . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ نرخ گران شده . ◄ حریف در تیراندازی . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به تغالی شود.