متغاور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متغاور. [ م ُ ت َ وِ ](ع ص ) بر همدیگر غارت آورنده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). مشغول به هجوم بریکدیگر و غارت همدیگر. (ناظم الاطباء). و رجوع به تغاور شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متغاور. [ م ُ ت َ وِ ](ع ص ) بر همدیگر غارت آورنده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). مشغول به هجوم بریکدیگر و غارت همدیگر. (ناظم الاطباء). و رجوع به تغاور شود.