متغایب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متغایب . [ م ُ ت َ ی ِ ] (ع ص ) غایب باشنده و غایب . (آنندراج ). غایب و غیر حاضر. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به تغایب شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متغایب . [ م ُ ت َ ی ِ ] (ع ص ) غایب باشنده و غایب . (آنندراج ). غایب و غیر حاضر. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به تغایب شود.