متغایظ/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوملغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوممتغایظ. [ م ُ ت َ ی ِ ] (ع ص ) خشم آلود از دیگری . (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ).واژه قبلی: متغایرواژه بعدی: متغب