متفرج
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ فَ رَّ) [ ع. ] (اِ.) ۱- محل تفرج. ۲- مکانی که موجب گشادگی خاطر گردد، محل سیر.
(مُ تَ فَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- گشایش یابنده (از تنگی و دشواری). ۲- گشایش خاطر یابنده. ۳- خوشی جوینده.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ فَ رَّ) [ ع. ] (اِ.) ۱- محل تفرج. ۲- مکانی که موجب گشادگی خاطر گردد، محل سیر.
(مُ تَ فَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- گشایش یابنده (از تنگی و دشواری). ۲- گشایش خاطر یابنده. ۳- خوشی جوینده.