متفیظ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متفیظ. [ م ُ ت َ ف َی ْ ی ِ ] (ع ص )جان دهنده . (آنندراج ) (منتهی الارب ). کسی که نثار میکند جان خود را. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متفیظ. [ م ُ ت َ ف َی ْ ی ِ ] (ع ص )جان دهنده . (آنندراج ) (منتهی الارب ). کسی که نثار میکند جان خود را. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).