متقطع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متقطع. [ م ُ ت َ ق َطْ طِ ] (ع ص ) پاره پاره و بخش بخش گردیده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). پاره پاره و بخش بخش گردیده .(ناظم الاطباء). ◄ شراب آمیخته با آب . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به تقطع شود.