متلاطم

(مُ تَ طِ) [ ع. ] (اِفا.)<BR>۱- بر همدیگر لطمه زننده.<BR>۲- امواج دریا درحال خروشیدن.<br>

(مُ تَ طِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- بر همدیگر لطمه زننده. ۲- امواج دریا درحال خروشیدن.

متلاطم . [ م ُ ت َ طِ ] (ع ص ) با همدیگر طپانچه زننده و به یکدیگر لطمه زننده . این لفظ اکثر در صفت دریای شدیدالموج واقع میشود. (آنندراج ) (غیاث ). با هم طپانچه زننده . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رجوع به تلاطم شود. ◄ مضطرب و لطمه و صدمه بر همدیگر زننده . (ناظم الاطباء). ◄ دریای بسیار موج . (ناظم الاطباء). که موجهای آن بایکدیگر خورد (دریا). (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).

طوفانی، متموج آشفته، آشوبناک، ناآرام آشوب‌زده، بحران‌زده، بحرانی، مغشوش (متضاد: آرام، امن)

متشنج، لرزان، مواج، طوفانی، ناآرام، بی‌آرام، پرآشوب، پرتلاطم، موج‌زن، غران، خروشان، جوشان، متموج، بی‌نظم درحال پرپر زدن، درحال غلیان (جوشش)، مضطرب، نگران، بی‌قرار، عجول آشفته، تکان‌خورده، عصبی، غضبناک، خشمگین، عصبانی

خروشان، توفانی، پرموج، برهم خورده