متلجج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متلجج . [ م ُ ت َ ل َج ْ ج ِ ] (ع ص ) آن که دعوی کند متاع کسی را. (آنندراج ) (از منتهی الارب )(از اقرب الموارد). ادعا کننده و کسی که ادعای تملک چیزی را میکند. (ناظم الاطباء). رجوع به تلجج شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متلجج . [ م ُ ت َ ل َج ْ ج ِ ] (ع ص ) آن که دعوی کند متاع کسی را. (آنندراج ) (از منتهی الارب )(از اقرب الموارد). ادعا کننده و کسی که ادعای تملک چیزی را میکند. (ناظم الاطباء). رجوع به تلجج شود.