متلحز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متلحز. [ م ُ ت َ ل َح ْ ح ِ ] (ع ص ) بخیل و دشوارخوی . (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ جامه برچیننده جهت سفر و یا جنگ . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رجوع به تلحز شود.