متلذذ
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ لَ ذِّ) [ ع. ] (اِفا.) لذت برنده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ لَ ذِّ) [ ع. ] (اِفا.) لذت برنده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متلذذ. [ م ُ ت َ ل َذْ ذِ ] (ع ص ) آن که خوشمزه یابد چیزی را. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). خوشمزه و لذیذ و خوش گوار و با لذت . (ناظم الاطباء). و رجوع به تلذذ شود. - متلذذ شدن ؛ لذت یافتن و خوشی بردن . (ناظم الاطباء).