متلطع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متلطع. [ م ُ ت َ ل َطْ طِ ] (ع ص ) دندان ریخته از پیری . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). دندان ریخته و بی دندان از پیری . (ناظم الاطباء). و رجوع به تلطع شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متلطع. [ م ُ ت َ ل َطْ طِ ] (ع ص ) دندان ریخته از پیری . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). دندان ریخته و بی دندان از پیری . (ناظم الاطباء). و رجوع به تلطع شود.