متماجد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متماجد. [ م ُ ت َ ج ِ ] (ع ص ) با هم نازنده و فخرکننده به بزرگی . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رقیب در مجد و بزرگی . (ناظم الاطباء). و رجوع به تماجد شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متماجد. [ م ُ ت َ ج ِ ] (ع ص ) با هم نازنده و فخرکننده به بزرگی . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رقیب در مجد و بزرگی . (ناظم الاطباء). و رجوع به تماجد شود.