متماحلة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متماحلة. [ م ُ ت َ ح ِ ل َ ] (ع ص ) مؤنث متماحل . خانه های دور از خانه ها. یقال دارُ متماحلة؛ ای متباعده . (ناظم الاطباء). رجوع به ماده ٔ قبل شود. ◄ فلاة متماحلة؛ دشت بی کران . بیابان بعید الاطراف . (از اقرب الموارد). رجوع به متماحل شود.