متماسک
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ س) [ ع. ] (اِفا.)<BR>۱- خود را نگاه دارنده، خویشتن دار.<BR>۲- چنگ در زننده ؛ ج. متماسکین.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ س) [ ع. ] (اِفا.) ۱- خود را نگاه دارنده، خویشتن دار. ۲- چنگ در زننده ؛ ج. متماسکین.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متماسک . [ م ُ ت َ س ِ ] (ع ص ) چنگ درزننده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به تماسک شود. ◄ توانا و قادر. ◄ سخت گیرنده . (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ).