متمخط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متمخط. [ م ُ ت َ م َخ ْ خ ِ ] (ع ص ) آن که بینی افشاند. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ آن که افتان و خیزان و مضطربانه می رود. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رجوع به تمخط شود.