متمده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متمده . [ م ُ ت َ م َدْدِه ْ ] (ع ص ) ستاینده و تکلف نماینده در ستایش خویش . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). لاف زننده و تکلف کننده در ستایش خویش . (ناظم الاطباء). رجوع به تمده شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متمده . [ م ُ ت َ م َدْدِه ْ ] (ع ص ) ستاینده و تکلف نماینده در ستایش خویش . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). لاف زننده و تکلف کننده در ستایش خویش . (ناظم الاطباء). رجوع به تمده شود.