متمرغ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متمرغ . [ م ُ ت َ م َرْ رَ ] (ع اِ) جای غلطیدن .(از منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). جایی که اسب در آن غلط میزند و میغلطد. (ناظم الاطباء).
متمرغ . [ م ُ ت َ م َرْ رِ ] (ع ص ) غلطنده در خاک . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). اسب در خاک غلطنده . (ناظم الاطباء). رجوع به تمرغ شود. ◄ جای لغزان . (ناظم الاطباء).