متمری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متمری . [ م ُ ت َ م َرْ ری ] (ع ص ) آراسته . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). آراسته شده و زینت گرفته . (ناظم الاطباء). و رجوع به تمری شود.
متمری ٔ. [ م ُ ت َ م َرْ رِءْ ] (ع ص ) به تکلف مردمی کننده . (آنندراج )(از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ادعای مردمی و ملاطفت کننده . (ناظم الاطباء). و رجوع به تمرؤ شود.