متمضر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متمضر. [ م ُ ت َ م َض ْ ض ِ ] (ع ص ) آن که خویشتن را به مضریان مانند کند. (آنندراج ) (از اقرب الموارد). کسی که خود را به مردمان مضر شبیه می کندو به آنها نسبت میدهد. (ناظم الاطباء). ◄ آن که بر گروه مضر خشم می کند. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به تمضر شود.