متموج
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ مَ وِّ) [ ع. ] (اِفا.) موج زننده، موج دار.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ مَ وِّ) [ ع. ] (اِفا.) موج زننده، موج دار.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متموج . [ م ُ ت َ م َ و ] (ع ص ) بشدت موج زننده . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). بسیار موج دار وموج زننده و دریای مضطرب و متلاطم و دیوانه و خشمناک و دارای طوفان . (ناظم الاطباء). رجوع به تموج شود. ◄ شوریده . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).