متمول

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(مُ تَ مَ وِّ) [ ع. ] (اِفا.) توانگر، ثروتمند.<br>

فرهنگ فارسی معین

(مُ تَ مَ وِّ) [ ع. ] (اِفا.) توانگر، ثروتمند.

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

متمول . [ م ُ ت َ م َوْ وِ ] (ع ص ) بسیارمال . (آنندراج ) (ربنجنی ). مالدار و بسیارمال و توانگر. (ناظم الاطباء). چیزدار. دارا. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : آنجا شخصی ترسا دیدم که از متمولان مصر بود. (سفرنامه ٔ ناصرخسرو ص ٧٧).

واژگان فارسی سره واژه‌دان

سرمایه دار، دارا، توانمند، توانگر

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

اعتباردار، توانگر، ثروتمند، چیزدار، دارا، دولتمند، غنی، مالدار، متعین، متمکن، مستغنی، معتبر ≠ فقیر