متمیع

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

متمیع. [ م ُ ت َ م َی ْ ی ِ ] (ع ص ) روان و گدازنده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). روان و مایع گداخته . (ناظم الاطباء). رجوع به تمیع شود.