متنادس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متنادس . [ م ُ ت َدِ ] (ع ص ) یکدیگر را لقب نهنده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). به همدیگر بد گوینده و دشنام دهنده . (ناظم الاطباء). و رجوع به تنادس شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متنادس . [ م ُ ت َدِ ] (ع ص ) یکدیگر را لقب نهنده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). به همدیگر بد گوینده و دشنام دهنده . (ناظم الاطباء). و رجوع به تنادس شود.