متناکث

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

متناکث . [ م ُ ت َ ک ِ ] (ع ص ) همدیگر عهد و پیمان شکننده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). عهد و پیمان شکننده مر یکدیگر را. (ناظم الاطباء). و رجوع به تناکث شود. ◄ مخالف و ناموافق و برعکس . (ناظم الاطباء).