متنقص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متنقص . [ م ُ ت َ ن َق ْ ق ِ ] (ع ص ) عیب کننده و بد گوینده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). بی حرمتی کننده و بی آبرو کننده و عیب کننده . (ناظم الاطباء). رجوع به تنقص شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متنقص . [ م ُ ت َ ن َق ْ ق ِ ] (ع ص ) عیب کننده و بد گوینده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). بی حرمتی کننده و بی آبرو کننده و عیب کننده . (ناظم الاطباء). رجوع به تنقص شود.