واژه جو

متهرش

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

متهرش . [ م ُ ت َ هََ رْ رِ ] (ع ص ) ابر که واگردد. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ابر واگردیده . (ناظم الاطباء). و رجوع به تهرش شود.

معنی متهرش | واژه جو