متوقز

متوقز. [ م ُ ت َ وَق ْ ق ِ ] (ع ص ) بی قرار و بی آرام که خواب نبرد. (از منتهی الارب ). بی قرار و غلطان در بستر که خواب نرود. (ناظم الاطباء). متوفز. (محیط المحیط). تصحیف متوفزبا فاء. (از اقرب الموارد). و رجوع به متوفز شود.