متکاتع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متکاتع. [ م ُ ت َ ت ِ ] (ع ص ) پیاپی شونده . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از محیط المحیط). پی در پی و متوالی . (ناظم الاطباء). ◄ با یکدیگر پس روی کننده . (آنندراج ) (منتهی الارب ). و رجوع به تکاتع شود.