متکاسلیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متکاسلیة. [ م ُ ت َ س ِلی ی َ ] (اِخ ) فرقه ای از متصوفه ٔ مبطله که از مردم طعام خواهند و خورند و از زندگانی به همین فراغت شکم اکتفا کنند و این را توکل نامند و کسب نکنند و از صدقات خورند. (از کشاف اصطلاحات الفنون ج ٢ ص ١٢٥٧).