متکردس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متکردس . [ م ُ ت َ ک َ دِ ] (ع ص ) اندامها که فراهم آید و ترنجیده شود. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ورترنجیده و اندام فراهم آمده . (ناظم الاطباء). رجوع به تکردس شود. ◄ مانا به دمب پرستوک . (ناظم الاطباء).