متکیف
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ کَ یِّ) [ ع. ] (اِفا.)<BR>۱- پذیرندة کیفیتی.<BR>۲- در فارسی کیف برنده، نشأه برنده ؛ ج. متکیفین.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ کَ یِّ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- پذیرنده کیفیتی. ۲- در فارسی کیف برنده، نشأه برنده ؛ ج. متکیفین.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متکیف . [ م ُ ت َ ک َی ْ ی ِ ] (ع ص ) بیان شده و موصوف در هیئت و کیفیت و دارای کیفیت و چگونگی . (ناظم الاطباء). ◄ دارای کیفیت و مستی و نشئه . (ناظم الاطباء). ◄ کسی که عیب میکند و سرزنش می زند. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رجوع به تکیف شود.