متیقن
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ یَ قِّ) [ ع. ] (اِفا.) محقق، بی شبهه و گمان.
(مُ تَ یَ قَّ) [ ع. ] (اِمف.) ۱- به یقین دانسته، بی گمان دانسته. ۲- یقین، بی شبهه.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ یَ قِّ) [ ع. ] (اِفا.) محقق، بی شبهه و گمان.
(مُ تَ یَ قَّ) [ ع. ] (اِمف.) ۱- به یقین دانسته، بی گمان دانسته. ۲- یقین، بی شبهه.