متیمن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ یَ مِّ) [ ع. ] (اِفا.) مبارک و بابرکت.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ یَ مِّ) [ ع. ] (اِفا.) مبارک و بابرکت.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متیمن . [ م ُ ت َ ی َم ْ م ِ ] (ع ص ) متبرک و با برکت . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ). و رجوع به تیمن و ماده ٔ بعد شود.