مثار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مثار. [ م ُ ] (ع ص ) شیارکرده شده و کاشته شده . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ). و رجوع به اثارة شود.