واژه جو

مثافن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مثافن . [ م ُ ف ِ ] (ع ص ) هم زانو نشیننده کسی را. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). همدم و دوست و مصاحب و همنشین و یار و یاور. (ناظم الاطباء). و رجوع به مثافلة شود.

معنی مثافن | واژه جو