مثعنجر

مثعنجر. [ م ُ ع َ ج ِ ] (ع ص ) روان، آب باشد یا اشک . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از محیطالمحیط). روان و جاری از آب و از اشک . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).

مثعنجر. [ م ُ ع َ ج َ ] (ع اِ) آنجا که آب بیشتر بود در دریا. (مهذب الاسماء). میانه ٔ دریا و جای ژرف از آن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). وسط دریا. (از اقرب الموارد). المثعنجر الماء؛ وسط دریا و آبی که در دریا شبیه آن نباشد. (از محیطالمحیط). ◄ کنار دریا و منه قول ابن عباس و قد ذکر علیاً: علمی الی علمه کالقرارة فی المثعنجر؛ یعنی علم من در مقام مقایسه با علم علی مانند برکه ٔ خردی است که در کنار دریا نهاده باشد. (از محیطالمحیط).