مثغی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مثغی . [ م ُ ] (ع ص ) آن که به بانگ آورد گوسفند را. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ آن که عطا کند چیزی . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مثغی . [ م ُ ] (ع ص ) آن که به بانگ آورد گوسفند را. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ آن که عطا کند چیزی . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء).