مثقبة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مثقبة. [ م ُ ث َق ْ ق َب َ ] (ع ص ) یک دانه مروارید سفته . (ناظم الاطباء).
مثقبه . [ م ِ ق َ ب َ / ب ِ ] (از ع، اِ) مِثقَب . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : تاشرط شغل سوزن و سوزنگری به عرف آخر بود به مثقبه اول به مطرقه . سوزنی (یادداشت ایضاً). با آلات و اسبابی مخصوص که فی المثل بمنزله ٔ مثقبه ٔ نجاری است . (المآثر و الاَّثار، ص ١١٤). و رجوع به مثقب شود.