مثقب
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(مُ ثَ قِّ) [ ع. ] (اِفا.) سوراخ کننده ؛ ج. مثقبین.
(مِ قَ) [ ع. ] (اِ.) مته و هر چیزی که سوراخ کند.
(مُ ثَ قَّ) [ ع. ] (اِمف.) سوراخ کرده شده.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(مُ ثَ قِّ) [ ع. ] (اِفا.) سوراخ کننده ؛ ج. مثقبین.
(مِ قَ) [ ع. ] (اِ.) مته و هر چیزی که سوراخ کند.
(مُ ثَ قَّ) [ ع. ] (اِمف.) سوراخ کرده شده.