مثلثی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مثلثی . [ م ُ ث َل ْ ل َ ] (حامص ) مثلث بودن . ◄ (ص نسبی ) همچون مثلث خوشبوی و عطرآمیز : کرده به صدر کعبه در بهر مشام عرشیان خاک درت مثلثی دخمه ٔ چرخ مجمری . خاقانی . و رجوع به مُثَلَّث (معنی هفتم ) شود.
واژگان فارسی سره واژهدان
لچکی