مجالی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مجالی . [ م َ ] (ع اِ) ج ِ مجلی [ م َ لا ] . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و رجوع به مجلی [ م َلا ] شود. ◄ ج ِ مجلی [ م َ لا ] صیغه ٔ اسم ظرف است به معنی جای جلا که آیینه باشد. (غیاث ) (آنندراج ). ◄ جاهای جلوه . (غیاث ) (آنندراج ).